Anima Eterna
LICHTVOETIGE LENTEMUZIEK VAN BEETHOVEN
Ludwig van Beethoven heeft de naam nogal heftige muziek te maken. Bekend bij iedereen, zoals het dreigende begin van zijn Vijfde Symfonie. Muziek die beelden oproept van dreigende luchten en naderend onheil, zeker in combinatie met dirigenten met dictatoriale trekjes zoals Herbert von Karajan of Arturo Toscanini. Wat dat betreft hebben Jos van Immerseel en zijn orkest Anima Eterna de lucht boven Beethoven geweldig laten opklaren. Onder een dik pak bewolking toverden ze een lichtvoetige Beethoven tevoorschijn met een optimistisch wereldbeeld. Een romanticus die in zijn eentje zo’n beetje de overgang vormde tussen de montere muziek van Mozart en de meer persoonlijke muziek van romantische dagdromers. Een Beethoven waar je vrolijk van wordt en die je eerder associeert met een nieuwe lente dan met gure herfstdagen. Jos van Immerseel en Anima Eterna schotelen het publiek maar liefst twee symfonieën plus een ouverture voor. De lichtvoetige Tweede Symfonie van een jonge en geniale componist en de beroemde Vijfde Symfonie, een werk waarvan iedereen het begin kent maar daarna oneindig veel meer moois heeft te bieden. Een werk dat live een onvergetelijke indruk maakt.