CaDance Festival
CADANCE FESTIVAL
Moderne Dans
Van 4 t/m 19 februari 2011 danst Den Haag met de 15e editie van het tweejaarlijkse première festival CaDance. Toonaangevende en jonge choreografen presenteren nieuwe voorstellingen en speciale festivalprojecten. Gedurende twee weken kun je het in Nederland aanwezige choreografische talent ontdekken in Theater aan het Spui, De Regentes, Zeebelt, het nieuwe Korzo theater en op straat. Met arrangementen, diners, Talks & Shows, de cursus Dans te Kijk en vele odes aan de dans.
Via BCA krijg je 20% korting op de volgende voorstellingen:
Q61 - Ann Van den Broek
Trots opent CaDance met de première van Q61, de nieuwste voorstelling van één van de meest succesvolle choreografen van dit moment: Ann Van den Broek. Haar voorstellingen Co(te)lette, I Solo Ment en We Solo Men vielen enkel lof ten deel. Vele nominaties en prijzen staan op haar naam, waaronder de Zwaan voor ‘meest indrukwekkende dansvoorstelling van 2007-2008’ voor Co(te)lette. Met Q61 sluit ze een tienjarig onderzoek af waarin ze extreme emoties als pijn, lust, agressie en angst op het podium bracht. Q61 zoemt in op deze emoties, thema’s en het bewegingsmateriaal uit vorige stukken en vertrekt meteen vanuit hun climax. Drie mannen en drie vrouwen vechten ieder op zich, als solist, binnen een eigen cocon. Broeierig en tegelijkertijd desolaat toont Q61 de strijd, het lijden, het liefhebben; zinloos of hoopgevend.
Quick, Quick, Face the Wall - Club Guy & Roni
Onder de speelse naam Quick, Quick, Face the Wall presenteert Club Guy & Roni twee voorstellingen in een avondvullend programma. Alpha Boys werd oorspronkelijk gemaakt voor danseressen, maar is nu bewerkt voor een volledig mannelijke cast. De bandleden hangen in een kroeg en dagen elkaar uit één te worden met de vrouw in hen. Ze ontdekken dat er heel wat vrijheden verborgen zitten in het dragen van pruiken en pumps. Met alle bijbehorende clichés zien we de geboorte van de metroseksueel. De filmperformance Four Walls toont een vrouw tussen leven en dood. Zij en haar man hebben net een auto-ongeluk gehad die aan hem het leven heeft gekost. Zij twijfelt of ze moet blijven leven of dat ze haar geliefde moet volgen in de dood. De muziek van componiste Tomoko Mukaiyama probeert haar te verleiden terug te keren naar het land der levenden, terwijl de dansers haar opwachten aan de andere zijde. Eigenzinnig als altijd, zet Club Guy & Roni met Quick, Quick, Face the Wall een afwisselend en krachtig programma neer.
Rite We Are - Paul Selwyn Norton
Geen maker die zo sterk aan CaDance verbonden is als Paul Selwyn Norton. In 1992 debuteerde hij op het festival met de wervelende voorstelling Johnny Panic en sindsdien bleef hij bij CaDance betrokken. Zijn fysieke danstaal is vol energie en staat garant voor onverwachte wendingen. De nieuwe productie Rite We Are staat bol van de emotie, humor en magie. Zeven personages wroeten in hun donkerste zelf. Door rituelen proberen ze greep te krijgen op hun collectieve en individuele duisternis. Ze gaan op zoek naar het meest obscure, meest weggestopte deel van zichzelf, om het te omarmen en er kracht uit te putten. Rite We Are is een voorstelling vol extremen: licht, maar donker, gewelddadig, en gracieus.
Ce que la vie doit à l’imaginaire - Jérôme Meyer & Isabelle Chaffaud
Ce que la vie doit à l'imaginaire (Wat het leven te danken heeft aan de verbeelding) is een multimediaal drieluik van het Haagse choreografenduo Jérôme Meyer en Isabelle Chaffaud. Gefascineerd door choreografie en door de video mapping van kunstenaar Marcus Graf, richt hun onderzoek zich sinds 2009 volledig op de relatie tussen beide media. Ce que la vie doit à l'imaginaire gaat in op de krachtige invloed van mens en technologie in de wereld van de dans. Dansers en virtueel beeld gaan in elkaar op. Spelen zij samen of controleren zij elkaar? Wie beïnvloedt wie? Met deze intrigerende cross-over brengen Meyer, Chaffaud en Graf een ode aan de verbeelding.